پریسا مومن : ناترازی برق در ایران به یکی از چالشهای اساسی در سالهای اخیر تبدیل شده است. این مشکل بهویژه در فصل تابستان و زمستان، زمانی که تقاضا برای برق به دلیل استفاده از وسایل سرمایشی و گرمایشی به اوج خود میرسد، تشدید می‌شود.

مصرف برق در ایران به دلیل افزایش جمعیت، توسعه صنایع، و استفاده گسترده از وسایل برقی (مانند کولرهای گازی، بخاریهای برقی و …) به طور مداوم در حال افزایش است.

در سالهای اخیر، خاموشیهای برنامهریزی نشده (بهویژه در تابستان) به یک مشکل جدی تبدیل شده است. این خاموشیها نه تنها زندگی روزمره مردم را مختل میکند، بلکه به صنایع و کسبوکارها نیز آسیب میزند.

خاموشیها باعث کاهش بهرهوری صنایع و افزایش هزینههای تولید میشود.

فرهنگ مصرف نادرست و عدم مدیریت بهینه انرژی نیز باعث تشدید این مشکل شده است.

نیروگاههای ایران عمدتاً قدیمی هستند و بازدهی پایینی دارند.

کمبود سرمایهگذاری در احداث نیروگاههای جدید و نوسازی نیروگاههای موجود، باعث شده است که ظرفیت تولید برق با رشد مصرف هماهنگ نباشد.

بیشتر نیروگاههای ایران از گاز طبیعی یا مازوت استفاده میکنند. در سالهای اخیر، کمبود گاز (بهویژه در زمستان) باعث شده است نیروگاهها نتوانند با حداکثر ظرفیت کار کنند.

استفاده از مازوت نیز به دلیل آلایندگی بالا و محدودیتهای زیستمحیطی با چالشهایی مواجه است.

سهم انرژیهای تجدیدپذیر (مانند خورشیدی و بادی) در سبد انرژی ایران بسیار کم است. این در حالی است که ایران پتانسیل بالایی در این زمینه دارد.

نبود سیاستهای تشویقی و سرمایهگذاری ناکافی در این بخش، باعث شده است که ایران نتواند از این منابع بهرهبرداری کند.

از سوی دیگر تلفات شبکه برق ایران به دلیل فرسودگی تجهیزات و عدم نوسازی، بالاست. این موضوع باعث میشود بخشی از برق تولیدشده به دست مصرفکننده نرسد.

مشکلات فنی در شبکه انتقال نیز باعث کاهش کارایی سیستم میشود.