«خزر» بزرگترین دریاچه محصور در خشکی جهان است از شمال به روسیه، از غرب به جمهوری آذربایجان، از جنوب به ایران و از شرق به ترکمنستان و قزاقستان محدود شده و حالا آمارها نشان می‌دهد به دلیل فعالیت‌های انسانی ناپایدار و البته تغییرات اقلیمی در معرض تهدید قرار گرفته است. به طوری که سطح آب «خزر» که قرن‌ها مایه حیات بوده در حال کاهش است و پیش‌بینی شده که شاید تا سال ۲۰۵۰ تا ۱۸ متر دیگر نیز از عمق آن کاسته شود. تغییرات البته دامن‌گیر موج‌های ساحلی آن هم شده و گفته می‌شود «خزر» در مناطقی تا ۱۰۰ متر نیز عقب‌نشینی کرده است و باید گفت تداوم این شرایط آثاری زیانبار در زمینه‌های مختلف اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی و… خواهد داشت.