زمانی که یک شناور سطحی بدون سرنشین (USV) مدل K3 SCOUT تحت یک آزمایش تاریخی «رهاسازی بار استخراجی» قرار گرفت، فصل تازه‌ای در جنگ‌افزارهای پهپادی نظامی رقم خورد.

به نقل از نیواطلس، ‌این قایق پهپادی پس از باز شدن چتر ترمز (Drogue parachute) در ارتفاع حدود ۳۹۶ متر، از بخش پشتی هواپیمای ترابری A400M خارج شد و در آب‌هایی فرود آمد که شرایط دریایی آن تا سطح ۴ دریایی (Sea State 4) بود؛ شرایطی که در آن ارتفاع موج‌ها به حدود ۲.۴ متر می‌رسد.

سامانه پرتاب هوایی قایق پهپادی

در طول این آزمایش‌ها، طی ۶ روز، چهار پرتاب هوایی موفق با استفاده از هواپیمای ترابری انجام شد.

این رزمایش نمونه دیگری از نقش فزاینده پهپادها در تغییر ماهیت جنگ‌ها است. نیروهای نظامی در حال حرکت به سمت ناوگان‌های ترکیبی هستند؛ ناوگان‌هایی که شامل کشتی‌های سرنشین‌دار بسیار پیشرفته و شبکه گسترده‌ای از پهپادهای زمینی، دریایی و هوایی هستند که می‌توانند در برابر سامانه‌های دفاعی قدرتمند دشمن فعالیت کنند.

اما این تحول فقط به ساخت هزاران پهپاد و سامانه‌های کنترل آن‌ها محدود نمی‌شود. بخش مهم‌تر، ادغام شناورهای خودران در ساختار کلی نیروی دریایی است؛ موضوعی که یکی از اهداف اصلی این پروژه محسوب می‌شود.

از نخستین ناوهای هواپیمابر و کشتی‌های حامل هواپیماهای دریایی تاکنون، ما به این موضوع عادت کرده‌ایم که قدرت هوایی از قدرت دریایی استفاده کند. اکنون به سوی آینده‌ای حرکت می‌کنیم که در آن قدرت دریایی می‌تواند از طریق قدرت هوایی مستقر شود.